یا مهدی جان مدد

به راه دوست دست از جان کشیدن چــــنــــان پــروانه در آتش پریدن سرافرازانه انــــدر خــــون تپیدن شنیدن کی بود مـــانــــنــــد دیدن...

قسم خوردی که بی سر گـردی ای مرد مـــقــیـــم حـــوض کوثر گردی ای مرد بـــــه نــــــزد سـیّد الابـــرار عــــالـــــم قرین و یـار و مــهــتر گـــردی ای مرد ...

همین که با توییم از شــوق مستیم ز سوگ و گریه ها و غصه رستیم افــق را بنــگر و خوش باش اینک که چــون زیـنب ســراپا پای بستیم ...

ســــر نــعش پسر چون سرو برپاست اگر چه در دلش صد شور وغوغاست پدر چــون بــــاغبان در سیر گل غرق پســـــر چـــون لاله پیش پای باباست ...

نــه اهـــــل نام نه اهل مقامیم فـدای زینب انـــدر شهر شامیم ابـــالفضلیم و بســــم الله بر لب سرود عشق را حسن الختامیم ...