بریز اشک از عزای پور حیدر بزن بر سینــــه گـــو الله اکبـــر لباس تیـــره بردار و به تن کن که شد محبوب بسم الله بی سر

حسینم! تربتت دار الشفایی است رهـاسازنده ی هر مبطلایی است گـــل اعجاز بسم الله است خاکت تجلی گــــاه عرش کبریایی است

زمیــن ای معــــدن اسرار دوران شریک تلخ و شیرین های انسان بیان کن نـــام بســـــم الله تا چشم بگـــرید در غــــــم شاه شهیدان

مسلمان کعبه بی بانی است امروز منا در بند و قربـــانی است امروز ز بســــم اللهِ ابـــراهیــــم پیداسـت سعودی آلِ شیطــانی است امـروز

پیاپی از پی هم تیر و ترکـــش زمین کانون آتش بود و آتــش من و ما و رفیقان هشت سالی شدیم با یاد بــــسم الله یـــارش

چه زیبا گفت در وصفش پیمبر غدیر عید است عیدُاللهِ اکــبـــر ز شور و شوق بسم الله گویـید علی تاج امامت هست و رهبـر

نبوت بی امامت جـــان ندارد محمد بی علی ســامان ندارد مَهِ تابانِ بسم الله اسـت احمد که بی نور علی جریان ندارد

ســـزاوار دل پـــــاک است جنّت نه مُزد رذل و سفّاک است جنّت قرار آنجاست،بســم الله آنجاست مقامِ اهل افــــلاک اســــت جنّت

غـــرور شیــــر دارد سیــد ما بـه لـــب تکـبیر دارد سیــد ما درونش شور بسم الله جوشان ز حـــق تدبـیر دارد سیــــد ما

در اردوی جهـــادی مــــرد عـــــــزمم به خدمت یا که خودسازی است جزمم از آن روزی کــــــه بســــــم الله گـفتم عقـــــــابِ بیشـــه ی ایمـــان و رزمم

دل از دریا زدن ها خسته گشته بـه اقیانــــوس تو دلبسته گشته تـو ای آبی کنون آغوش وا کن به بســـــم الله درها بسته گشته

دوبــاره سینه آتشگاه غم شد محــرم دید و سر تا پا الم شد چنین پرسد که بسم الله یا رب چرا خون خدا مهدور دم شد؟

مطیــــع امــر بســــم الله مائیم غـــلام درگــــــه آل عبــــــــائیم بهشت عین بهای همت ماست عـــزادار حسیـــــن سر جدائیم